لَا إلَهَ إلَّا اللهُ ، محَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ ، الْمُفْلِحُونَ هُمُ الْفَآئِزُونَ بِاللهِ . « نيست معبودى جز الله ، محمّد است فرستادهء خدا ، رستگاران همان كسانى هستند كه به فوز خدا رسيده‌اند . » و چون بر طائفه پيغمبران گذر كنيم مىگويند : اين دو نفر دو فرشته اى هستند كه تا به حال ما آنها را نديده‌ايم ! و نشناخته‌ايم ! و چون بر فرشتگان عبور كنيم گويند : اين دو نفر دو پيامبر مرسل خدا هستند . من از وسيله و درجه بالا مىروم و على هم به دنبال من مىآيد ، و چون من به درجهء اعلا برسم و على هم پائين‌تر از من قرار مىگيرد ، و در دست او لواء من است ، هيچ پيغمبرى و هيچ مؤمنى در آنجا نيست مگر آنكه سرهايشان را به سوى من بلند مىكنند و مىگويند : خوشا به حال اين دو بنده ، چقدر در نزد خداوند گرامى هستند ! در اين حال منادى ندا مىكند به طورى كه جميع پيامبران و جميع خلائق مىشنوند : اين است حبيب من : محمّد ؛ و اين است ولىّ من : علىّ بْن أبى طالب ! خوشا به حال كسى كه او را دوست داشته باشد ، و واى بر كسى كه او را مبغوض دارد و بر او دروغ ببندد . و سپس رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : اى علىّ ! در آن روز در مشهد قيامت هيچكس نيست كه تو را دوست داشته باشد ، مگر آنكه بدين گفتار آرام مىگيرد و راحت مىشود و چهره‌اش سفيد مىگردد و دلش شاد مىشود . و هيچ كس نيست كه تو را دشمن